Loading reader
“Illud genus narrationis, quod in personis positum est, debet habere sermones festivitatem, animorum dissimilitudinem, gravitatem, lenitatem, spem, metum, suspicionem, desiderium, dissimulationem, misericordiam, rerum varietates, fortunae commutationem, insperatum incommodum, subitam letitiam, jucundum exitum rerum.”
Cicero, Rhetor. ad Herenn. Lib. i.
The kind of narrative which is presented on the stage ought to be marked by gaiety of dialogue, diversity of character, seriousness, tenderness, hope, fear, suspicion, desire, pity, variety of events, changes of fortune, unexpected disaster, sudden joy, and a happy ending. ↩